اثبات هذا النسب إلّا بالبيّنة الصريحة العادلة ، و قد أعجزت القاضي أبا صالح ، و أقرّ بها عدم موافقة جدّه عبد القادر و أولاده له ، و اللّه سبحانه أعلم « 1 » . انتهى عين كلامه . حاصل كلام : آن‌كه اهالى انساب عبد القادر را گاهى منسوب به روميه ، و گاهى منسوب به چنگى دوست ساختند ، و به اين سبب خود عبد القادر و اولاد او ادّعا نكردند ، بل نبيرهء او قاضى ابو صالح نصر بن ابي بكر اين ادّعا كرده بود ، و احدى به آن نسب عارف نبود ، چه عبد اللّه روميه حجازى بود ، و گاهى از حجاز برنيامده ، و جنگ دوست عجمى صريحى مىباشد ، مع ذلك طريقى در اثبات آن نمىباشد مگر به بيّنهء صريحهء عادله ، و به تحقيق من عاجز ساختم نبيره او را ، و اقرار كرد به آن‌كه جدّم عبد القادر و اولاد او موافق او و مدّعى به اين نسب نمىباشد ، ثمّ اللّه اعلم بحقايق الأحوال . تنبيه : مع ذلك سعادت ابدى دارين منوط به صحّت اسلام و ايمان مىباشد نه به سيادت ، چه بسا سادات كه عقيده و ايمانشان درست و صحيح نمىباشد بدل هيزم در جهنّم مىسوزند ، و امور شعبده و رقى و منتريات كرامت و سعادت نمىباشد . تتمّه : ولادت با سعادت حضرت امام حسن عليه السّلام در مدينه در سنهء سوم هجرت نزد جمهور ، و وفاتش در چهل و نه ، يا در پنجاهم بيست و هشتم يا ششم ربيع الأوّل على خلاف ، و مدفون در جنّة البقيع نزد جدّهء خود فاطمه بنت اسد بالاتّفاق مىباشد ، و در شهادتش سبب معاويه به واسطهء جعده زوجه‌اش به اتّفاق جمهور سير و تواريخ مىباشد .

--> ( 1 ) عمدة الطالب ابن عنبه ص 159 .